27 Şubat 2014 Perşembe

Sözcükler

İçimde binlerce sözcük var.Kimi, konuşurken bir şeye benzemeyecek; kimini de illa seslemek gerek, yazınca tesirsiz.
İçimde binlerce sözcük var. Muhatabıyla buluşmaya gücü olmayan, ya da hali hazırda bir muhatabı bulunmayan.

Sözcükler, içimde. Bazıları biraz korkutuyor, aklımdan geçerken bile irkiltiyor,rüzgarla bile kolayca ürperen fani tenimi. Bazıları biraz üzüyor. Hani hep bildiğiniz ama hatırlamaya çekindiğiniz şeyler vardır, onlar gibi. Gerçeklerden çekinirim. Genelde.

Sözcükler var içimde, bir kısmını sonraya sakladığım, lakin o “sonra” ne zaman hiç bilemediğim. Sözcükler -ki kiminin ilk harfi çıkıverse de ağzımdan- son sesi bir türlü toparlanıp gelemeyen. Tutuyorsun onu, ciğerde değilse bile, gırtlakta bir noktada. Belki. 

İçimde sözcükler var. Sözcüklerle doluyum. Vazgeçmedim. Yalnızken daha fazla, geceleri ağzıma kadar doluyum sözcüklerle.

Bir gün, ya elimden ya dilimden fışkırsınlar diye, bekliyorum.